สวัสดีครับ ผมชื่อการ์ตูน เพื่อนชอบเรียกตะวัน
ผมตอน ม.1-ม.3 เป็นเด็กที่อ้วนมากครับ ตอนนั้นน้ำหนัก 110 กิโล เจอคำดูถูก บูลลี่ เหยียดเยอะมาก เช่น...
ความรู้สึกก็น้อยใจอะครับ น้อยใจที่ว่าทำไมเกิดมาอ้วน แอบมานั่งร้องไห้ที่บ้าน แต่ก็ใจมันไม่ยอมอะครับ ก็เลยคิดว่า จะออกกำลังกายดีกว่า ออกกำลังกายวันแรก ออกแบบผิดๆถูกๆ ไปเรื่อยๆ ผ่านไปอาทิตย์นึง น้ำหนักไม่ลง ตอนนั้นเริ่มท้อครับ ท้อมากๆ
เลยคิดว่า เดินไกลเอาดีกว่า เดินเอาไขมันออก ซึ่งมันก็ได้ผลครับ ผมเดินประมาณ 3 อาทิตย์ น้ำหนักจาก 110 เหลือ 105 มันก็ลดลงเรื่อยๆอะครับ
จนตอนขึ้นม.4 น้ำหนักเหลือ 91 ตอนนั้นคือผอมแบบผอมเลย แต่ก็ยังหนีคำบูลลี่ไม่ได้ บางคนว่า ติดยา บางคนว่า เล่นยา บางคนว่า เป็นโรค
แต่ก็ไม่สนใจอะครับ เลยตัดสินใจ เรียน นศท เพื่อสร้างจุดยืนให้ตัวเอง ก็ยังหนีไม่พ้นคำดูถูกอีก บางคนว่า แอ็ค บางคนว่า เบียว 555 ก็ไม่ได้สนใจ ก็พัฒนาตัวเองมาเรื่อยๆครับ
ตอนม.5 เริ่มกิน กินให้น้ำหนักมัน 98 เพื่อที่จะสร้างกล้ามเนื้อ แล้วปัจจุบันนี้ กำลังสร้างกล้ามเนื้อให้ใหญ่ และกำลังลีนหุ่น ให้คม และเพียวครับ
ข้อความถึงคนอ่าน
ขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับ
ถ้าคนอ่านมีไฟในการออกกำลังกาย ก็สู้ๆนะค้าบบ คุณทำได้อยู่แล้ว
มันไม่ยากหรอก แต่ก็ไม่ง่าย วินัยคือสิ่งสำคัญ
สู้ๆนะครับ ท้อแท้แค่ไหน อย่าไปยอมมันครับ มันแค่อุปสรรคเล็กน้อย
สู้ๆงับ
"จากเด็กอ้วน 110 สู่คนใหม่ที่มีวินัย"